Jednoczenie wiedy w naukach o bezpieczeństwie

DSpace/Manakin Repository

Show simple item record

dc.contributor.author Glen, Andrzej [red. nauk.]
dc.date.accessioned 2020-08-12T12:02:13Z
dc.date.available 2020-08-12T12:02:13Z
dc.date.issued 2020-08
dc.identifier.isbn 978-83-66541-12-2
dc.identifier.uri http://hdl.handle.net/11331/2949
dc.description.abstract W niniejszej monografii Waldemar Kitler, zarysowując domenę nauk o bezpieczeństwie, zwrócił uwagę na konieczność poznania przez naukowców praktyki realizowania ochrony i obrony przedmiotów referencyjnych bezpieczeństwa. Z kolei Stanisław Jarmoszko skupił się na problemach delimitacji przedmiotowych nauk i statusie dyscyplin pogranicza w aspekcie antropicznych i administracyjnych ograniczeń poznawczych badaczy. Tematykę rozwiązania problemu pokonywania granic formalnych i materialnych przez badaczy bezpieczeństwa podmiotów kontynuował Marian Cieślarczyk, który tegoż rozwiązania upatruje w możliwościach transdyscyplinarnego poznania przedmiotowego bezpieczeństwa. Natomiast Piotr Sienkiewicz, Halina Świeboda i Mateusz Kuczabski dostarczają w swych tekstach argumentów do wykorzystywania badań systemowych, które ze swej natury jednoczą wiedzę w naukach o bezpieczeństwie, traktując świat jako całość, w której badanie jego części oraz związków między nimi dostarcza wystarczającej wiedzy o bezpieczeństwie podmiotów. Wojciech Czajkowski dopełnia zagadnienie warunków jednoczenia wiedzy w przedmiotowych naukach i skupia uwagę na fakcie, że bez właściwej interpretacji międzyludzkiego komunikowania się, nie sposób zrozumieć człowieka jako podmiotu kreującego bezpieczeństwo. Lektura części drugiej niniejszej monografii pozwala dostrzec, prawdopodobnie nieuchronną, inkluzywność poznania w naukach o bezpieczeństwie. Autorzy w tej części podejmowali tematykę od bezpieczeństwa międzynarodowego, przez bezpieczeństwo lokalne, regionalne, transgraniczne, do szeroko rozumianej kultury bezpieczeństwa oraz holokaustu i ludobójstwa. W otwierającym ten moduł tekście Bogusław Pacek wyjaśnia, w kontekście Ukrainy, zawiłości polityki bezpieczeństwa Rosji w jednym z pięciu z jej tradycyjnych strategicznych obszarów zainteresowania – obszarze bałtycko-czarnomorskim. Z kolei Tomasz Szyszlak proponuje wykorzystywanie kategorii rasizmu ekologicznego w analizie bezpieczeństwa ludów tubylczych rosyjskiej Arktyki. Marta Gębska podejmuje ważny i aktualny temat bezpieczeństwa geopolitycznego, militarnego i ekonomiczno-gospodarczego państw regionu Trójmorza. Natomiast Andrzej Potoczek skupia uwagę czytelnika na zagadnieniach bezpieczeństwa w procesie planowania regionalnego i przestrzennego, a Piotr Wiraszka na wielowymiarowości bezpieczeństwa lokalnego. Interesujący i wielokontekstowy temat podejmuje Andrzej Wawrzusiszyn, charakteryzując i wyjaśniając problemy bezpieczeństwa transgranicznego. Autorzy czterech ostatnich rozdziałów części drugiej monografii kierują uwagę czytelnika na zagadnienia kultury bezpieczeństwa w różnych jej przejawach. Agnieszka Filipek przekonuje w swym tekście do możliwości, a nawet konieczności kształtowania podstaw kultury bezpieczeństwa w młodszym wieku szkolnym. Z kolei Renata Tarasiuk stawia przed naukami o bezpieczeństwie wyzwanie edukowania o zjawiskach Holokaustu, totalitaryzmu i ludobójstwa. Natomiast Sławomir Bylina podejmuje tematykę roli duszpasterstwa wojskowego w tworzeniu bezpieczeństwa społecznego. Wreszcie, Józef Kożuchowski z perspektywy doświadczeń niemieckich w ujęciu Roberta Spaemanna charakteryzuje etyczno-polityczne aspekty uchodźstwa. Istotne znaczenie poznawcze niesie ze sobą część trzecia monografii, w której autorzy, zgodnie z zaleceniem Waldemara Kitlera wykazują znaczenie praktycznych sytuacji problemowych dla badaczy zewnętrznego, wewnętrznego i transgraniczego bezpieczeństwa podmiotów. Pierwszy z autorów tej części monografii, Jarosław Gromadziński, wielokontekstowo scharakteryzował potrzeby poznawcze 18 Dywizji Zmechanizowanej – nowo tworzonego związku taktycznego wojsk lądowych. Marek Suwiński natomiast bardzo precyzyjnie, w aspekcie czysto ludzkim, ale i organizacyjnym zarysował realne potrzeby poznawcze zakładu karnego, którym kieruje. Potrzeby te uznał za wyzwanie dla uniwersytetów uprawiających nauki o bezpieczeństwie. Z kolei Paweł Wasilewski połączył teorię bezpieczeństwa transgranicznego, zarysowaną w części pierwszej monografii przez Andrzeja Wawrzusiszyna, z potrzebą zdiagnozowania zjawiska bezpieczeństwa publicznego i patologii społecznych na obszarach przygranicznych z Federacją Rosyjską. Wreszcie, Wiesław Barszczewski naświetlił zagadnienie dostępu użytkowników cywilnych do broni palnej. pl
dc.language.iso pl pl
dc.publisher Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach pl
dc.relation.ispartofseries Elementy teorii i praktyki transdyscyplinarnych badań problemów bezpieczeństwa;9
dc.rights Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska *
dc.rights.uri http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/pl/ *
dc.subject Nauki o bezpieczeństwie pl
dc.title Jednoczenie wiedy w naukach o bezpieczeństwie pl
dc.type Book pl


Files in this item

The following license files are associated with this item:

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record

Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska Except where otherwise noted, this item's license is described as Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Bez utworów zależnych 3.0 Polska

Search DSpace


Advanced Search

Browse

My Account

Statistics