Ocena struktury chromatyny oraz wpływu techniki barwienia na morfologiczne i morfometryczne parametry plemników knura

DSpace/Manakin Repository

Show full item record

Title Ocena struktury chromatyny oraz wpływu techniki barwienia na morfologiczne i morfometryczne parametry plemników knura
Tytuł równoległy: Assessment of chromatin structure and the effect of staining techniques on the morphological and morphometric parameters of boar spermatozoa
Autor: Czubaszek, Magdalena
Promotor: Andraszek, Katarzyna
URI: http://hdl.handle.net/11331/2283
Date: 2018
Abstract: Streszczenie: Ocena nasienia jest podstawowym narzędziem diagnostyki płodności, a morfologia i morfometria plemników jest ważnym parametrem w przewidywaniu płodności samców. Jednak rutynowo wykonywane badania podstawowych parametrów nasienia wydają się niewystarczające do określenia płodności. Większość wad plemnika ograniczających ich możliwość do zapłodnienia jest jednak skutkiem nieprawidłowości spermatogenezy. Są to więc zmiany o charakterze molekularnym, cytogenetycznym i epigenetycznym, związane z nieprawidłową organizacją chromatyny. Współcześnie tematyka rozrodu zwierząt jest coraz bardziej zdominowana przez zagadnienia związane z integralnością materiału genetycznego plemnika na poziomie chromatyny i DNA, a zakłócenia struktury nukleoproteinowej są traktowane, jako wyznaczniki wartości biologicznej plemników. Plemniki uważane są za prawidłowe, jeżeli mieszczą się w klasyfikacji dla konkretnego gatunku, obejmującej kształt i wielkość główki, wstawki i witki. W praktyce laboratoryjnej do prognozowania płodności samców stosuje się różne metody barwienia preparatów do oceny morfologii plemników. Dokładność oceny plemników zależy od staranności przygotowania preparatów, utrwalania i barwienia plemników, ponieważ ma to wpływ na morfometrię główki i całego plemnika. Wykorzystanie różnych technik barwienia w odniesieniu do określonego materiału lub typu analiz może wpłynąć na wynik liczby prawidłowych morfologicznie plemników i powodować rozbieżności dotyczące ich wymiarów, co może stanowić zasadniczy problem diagnostyczny. Fakt ten podnosi rangę wyboru techniki barwienia preparatu, ponieważ stosowana metoda powinna jak najmniej ingerować w barwione komórki jednocześnie identyfikując elementy strukturalne komórki. Duże znaczenie ma również dobór odpowiedniej techniki barwienia nasienia do gatunku zwierząt, ponieważ niektóre metody sprawdzając się w przypadku konkretnego gatunku, lecz nie nadają się do analizy innego. Celem badań podjętych w tej pracy była ocena struktury chromatyny plemników oraz ocena wpływu zastosowanej techniki barwienia w ocenie parametrów morfologicznych i morfometrycznych plemników knurów inseminacyjnych. W niniejszej pracy podjęto próbę uzyskania odpowiedzi na dwa pytania: czy wiek knura wpływa na strukturę chromatyny plemnika i fragmentację plemnikowego DNA oraz czy zastosowana technika barwienia plemników wpływa na ich parametry morfometryczne. Materiał badawczy stanowiło nasienie pochodzące od 40 knurów inseminacyjnych w trzech grupach wiekowych: osobniki w wieku 7-10 miesięcy (zwierzęta młode, testowane jako knury inseminacyjne), osobniki w wieku 20-26 miesięcy (zwierzęta standardowo użytkowane jako knury inseminacyjne) oraz osobniki w wieku powyżej 36 miesięcy. Od każdego z knurów analizowano próbki 10 ejakulatów. Ocenę stabilności chromatyny i DNA 118 plemnika realizowano stosując trzy techniki barwienia (błękitem aniliny, chromomycyną A3 i oranżem akrydyny). Wpływ techniki barwienia na morfometrie plemnika oceniano po zastosowaniu czterech technik barwienia (Papanicolaou, SpermBlue®, kompleks eozyna i barwnik gencjanowy oraz azotan srebra). Łącznie analizie poddano 80 preparatów mikroskopowych od każdego osobnika, co w efekcie końcowy pozwoliło na ocenę 252 tysięcy plemników. Uzyskane wyniki pozwoliły na stwierdzenie, iż wiek knura ma istotny wpływ na stabilność DNA i strukturę chromatyny plemników, gdyż w grupie knurów najstarszych stwierdzono największy odsetek plemników z fragmentacją DNA, zaś w grupie knurów najmłodszych stwierdzono największy udział plemników z nieprawidłową retencją histonów i zaburzoną protaminacją. Otrzymane wyniki także potwierdziły iż zastosowana metoda barwienia ma istotny wpływ na wymiary główki plemnika knura. Zastosowanie barwienia Papanicolaou powoduje otrzymanie plemników o najmniejszych wymiarach morfometrycznych, zaś użycie barwienia azotanem srebra spowodowało istotne zwiększenie wymiarów plemnika w porównaniu z materiałem referencyjnym - plemnikami niebarwionymi. Podsumowując, techniki barwienia stosowane w ocenie struktury chromatyny powinny być stosowane jako rutynowe narzędzia w analizie morfologicznej i ocenie płodności samca. Zaleca się również kontynuację tego typu badań w celu ustalenia kryteriów oceny plemników dla poszczególnych gatunków zwierząt hodowlanych oraz opracowania optymalnej techniki barwienia dla konkretnego gatunku.
Description: Wydział Przyrodniczy

Files in this item

This item appears in the following Collection(s)

Search DSpace


Advanced Search

Browse

My Account

Statistics